KIM

Dit boek is geschreven door een vader, die zijn enige zoon en, naar hij zelf zegt, zijn ‘grootste vriend’ verliest door een auto-ongeluk. Hij schrijft over zijn intense verdriet maar ook over gebeurtenissen en ervaringen in zijn eigen leven, die hij nooit aan zijn zoon heeft kunnen vertellen.

Zijn motto wordt uiteindelijk: ‘Ik ben een gelukkig mens met mijn verdriet opgesloten achter twee zwarte deuren, die ik naar behoefte open.’

In dit boek zet hij ze wagenwijd open en laat het grote verdriet herleven, om na 20 jaar het samenzijn met zijn zoon en de periode daarna, als een soort ‘epos’ te beschrijven.

 

Een aangrijpend, waar verhaal met een verrassend einde.

304

PAGINA'S

04

HOOFDSTUKKEN

250x

VERKOCHT

Willem schrijft in dit boek over zijn intense verdriet maar ook over de mooie kanten  in zijn eigen leven die hij niet eerder aan zijn zoon heeft kunnen vertellen.

 

Zijn motto is inmiddels: “toch weer een gelukkig mens maar met mijn verdriet opgesloten achter twee zwarte deuren, die ik naar behoefte open of dicht doe”.

 

Bij het schrijven van dit boek, ruim twintig jaar na die zwarte zaterdag, zet hij die deuren wél weer wagenwijd open en laat het grote verdriet herleven en beschrijft zowel de gelukkige jaren met zijn zoon KIM vóór het verlies als de moeilijke jaren daarna.

 

Dit boek is geschreven omdat hij in de eerste plaats bij leven, maar ook na zijn dood, zijn zoon wil laten voortleven. Tevens hoopt hij dat er voor veel lezers een boodschap in zit. Een boodschap aan hen die een geliefde verliezen of zelf ernstig ziek worden en denken dat de zon nooit meer gaat schijnen.

Het kost moeite, veel moeite en er is geen blauwdruk voor maar toch heeft een mens enorm veel kracht in zich. Een kracht die je (even) kwijt bent als het je overkomt. Maar zoek hem op; je zult de kracht weer vinden. Ieder op zijn eigen manier!

 

Een waar verhaal met een verrassend einde.

 

Alles in dit boek is echt gebeurd en zo realistisch mogelijk beschreven.

Maar toch heeft deze vader en schrijver Willem het niet kunnen laten om het boek af te sluiten met een verrassend laatste hoofdstuk waarin hij een voorschot neemt op de geschiedenis welke feitelijk nog geen ‘geschiedenis’ is maar nog ergens in de (verre?) toekomst ligt.

 

Dit alles omschreven met de nodige humor, relativerend en hier en daar met licht filosofische trekjes.

 

Waardoor de eerder in het boek wellicht royaal geplengde tranen bij veel lezers misschien wel vervangen zullen worden door een glimlach!

 

Peter

(vrienden voor het leven)

 

PETER

© 2017 - All Rights reserved.





  • 

  • 